Elma küllemesi
Podosphaera leucotricha

Etmenin genel özellikleri:
Fungusun miselleri bölmeli olup yaprak, sürgün, çiçek demetleri ve bazı çeşitlerde meyveler üzerinde gelişmekte ve beyaz bir örtü oluşturmaktadır, konidiler miselyumlar üzerindeki konidiotorlarda zincir şeklinde sıralanmışlardır. Konidiler fıçı şeklindedir. Kleistotesyumlar küreden armut şekline kadar değişik yapıdadırlar. Tutunucuları 1-11 (genellikle 2-3) adet olup, uçları dikotomik olarak dallanmıştır. Kleistotesyumlar tek askusludur ve askusların içinde tek hücreli oval askosporlar bulunmaktadır.
Fungus kışı sürgün üzerinde, odun ve meyve gözlerinin pulcukları arasında misel şeklinde geçirmektedir. Yurdumuzda kleistostesyumlar şeklinde de kışladığı belirlenmiş olmakla birlikte bu kışlama şeklinin hastalığın gelecek yılda oluşmasında rolü olmadığı saptanmıştır. Ağaca su yürümeye başlamasıyla fungus aktivite kazanır, miselyumlar üzerinde konidioforlar ve konidiler oluşur. Gelişen odun ve meyve tomurcukları primer enfeksiyona uğramış durumdadır. Yaz boyunca kondiumlar yaprak, sürgün, çiçek demetleri ve meyveler üzerinde sekonder enfeksiyonları oluştururlar. Miselyumlar – 25 °C’ye kadar canlılıklarını koruyabilmektedir. Konidium oluşumu 20 °C sıcaklık üzerinde ve genç organlarda yağmurlu olmayan havalarda fazla olmaktadır. Konidiumlar 2 °C sıcaklıkta dahi düşük oranda çimlenebilmektedir. Optimum çimlenme sıcaklığı 24 °C olup 32 °C sıcaklıkta çimlenme olmamaktadır.

Belirtileri : 
Hastalık, elma ağaçlarının yaprak, çiçek, sürgün ve meyvelerinde belirti oluşturmaktadır. Sürgünler üzerinde beyaz unsu görünüşte bir tabaka oluşur. Bu beyaz renkteki kitle koklandığında balık kokusu alınır.  Hastalıklı sürgünlerin boyları daha kısa ve cılızdır. Hastalıklı sürgünler üzerinde oluşan tomurcukların bir kısmı hastalık nedeniyle ölürler, ölmeyenler ise üzerinde taşıdığı hastalığı gelecek yıla taşırlar. Hasta tomurcuklar daha gevşek ve yassıdır, dıştaki tomurcuk pulları geriye doğru açılır. Şiddetli hastalıklarda sürgünler kurur. Külleme hastalığı, yaprakların genelde alt yüzünde bazen de üst yüzünde küçük, zamanla gelişen unsu görünüşte, beyaz yüzeysel lekeler yapar. Hastalığa daha çok genç yapraklar yakalanır, hasta yapraklar normal gelişemez, dar ve mızrak gibi uzun ve içe doğru hafifçe kıvrılırlar. Renkleri zamanla kahverengine döner ve erkenden dökülürler. Hastalıklı çiçekler normal gelişemezler, taç yaprakları daha kalındır. Yapraklar ve sapları unlu örtü ile kaplanır. Hastalıklı çiçeklerden nadiren meyve oluşur, çoğu zaman kurur ve dökülürler. Meyvelerin hastalığa yakalanması çok rastlanan bir durum değildir. Hastalıklı meyvelerin üzerinde de yine beyaz unlu tabaka vardır.  Meyveler küçük ve şekilsiz oluşur.
Külleme hastalığı sürgünlerin zayıf oluşumuna ve kurumasına, yaprakların erken dökülmesine, meyve oluşumunun engellenmesine ve oluşan meyvelerin ise küçük, şekilsiz ve lekeli olmasına, odun ve meyve gözlerinin hastalanmasına neden olmaktadır.

Mücadele:
Kültürel Önlemler :Küllemeden zarar görmüş sürgünler kış budamasıyla hastalıklı kısmın 15 cm altından kesilip bahçeden uzaklaştırılmalıdır. Bu sürgünler gümüşi beyaz renkte olmaları nedeniyle kolaylıkla belirlenirler; kış budaması sırasında gözden kaçan ve ilkbaharda tepe tomurcuklan küllemeli olarak gelişen sürgünler ile küllemeli çıkış gösteren yaprak ve çiçek demetleri mümkün olduğu durumlarda toplanmalı ve bahçeden uzaklaştırılmalıdır

Kimyasal Mücadele :Kullanılan ilaçlar ağaçların sürgün, tomurcuk, yaprak ve meyvelerinin yüzeylerini tamamen kaplayacak şekilde uygulanmalıdır. Özellikle yaprakların alt yüzeyleri ve yaprak koltuklarından yeni oluşmakta olan gözler üzerinde koruyucu ilaç tabakası sağlanmalıdır.İlaçlamalar rüzgarsız havalarda ve günün serin saatlerinde yapılmalıdır. Bilindiği gibi kükürtlü preparatlar günün sıcak saatlerinde atıldığında yakıcı özelliğe sahiptirler. İlaçlama programında farklı etkili maddeli preparatlara yer verilmesine özen gösterilmelidir.

İlaçlama Zamanı :
1. İlaçlama: Pembe çiçek tomurcuğu döneminde,
2. İlaçlama: Çiçek taç yapraklarının % 60 – 70’i döküldüğü dönemde,
3. ve diğer ilaçlamalar Mayıs ayı sonuna kadar birer hafta, Haziran ayının üçüncü haftasının sonuna kadar 10’ar gün ara ile diğer ilaçlamalar yapılmalıdır.